Religia dzisiejszych cywilizacji, oparta jest mocno na powstałych już w starożytności zasadach, które jedynie nieznacznie odbiegają dziś od pierwotnych założeń. Wyznaczyć można kilka głównych religii, które zapisały się w Historii Ludzkości. Religijne wierzenia Egiptu spełniały główną funkcję w tej cywilizacji. Tam czczono siły natury, gdyż od nich uzależniony był dobrobyt i przyszłość oraz rozkwit tego Państwa. Wielki kultem otaczano Słońce oraz boska rzekę Nil. Egipcjanie przedstawiali swoich bogów jako pół zwierzeta i pół ludzi. Mieli oni głowy ptaków, byków, krokodyli, ibisów itd. Te zwierzeta uważono wówczas za święte. Wierzono również w wędrówkę dusz, stąd też skrupulatnie dbano o zwłoki ludzkie po śmierci, balsamując i mumifikując ciała zmarłych, licząs na ich wędrówkę po śmierci. W Indiach natomiast bardzo ważną rolę w życiu tamtejszej ludności odgrywała fundamentalną rolę. Uprawiano tam Wedyzm, religia politeistyczna powstała ok. 2000 lat p.n.e. Podstawę jej stanowiły wedy czyli święte księgi hinduskie. W tym przypadku składano ofiary ze zwierząt oraz roślin. Wedyjskie bóstwa były uosabiane z nadprzyrodzonymi siłami: Waruna, Wisznu, Agni, Mitra. Alternatywną formą był Braminizm, który wykształcił się jako wiara w najwyższego boga, czyli duszę świata Brahma. Początek oraz koniec życia. Wierzono w połączenie z tym bóstwem po śmierci, gdzie odbywa się szereg wcieleń duszy, w życiu pozagrobowym, tzw. reinkarnacja. Warunkiem tego było życie cnotliwe. Hinduizm jest religią monoteistyczną, zakładającą wiarę jedynie w jednego Boga, o różnych wcieleniach. Potem nastąpił podział na dwa odłamy Który uznawał za jednego Boga, Wisznu, a drugi Śiwę. Następnie Buddyzm zapoczatkowany przez Buddę, głoszącego że wszyscy ludzie są równi, a z życiem każdej jednostki ludzkiej związane jest cierpienie, a wyzwoleniem od niego jest Nirwana. Warto oddać się zatem ascezie i rozmyślaniom. W satrożytnych Chinach powszechny był braminizm, oraz hinduizm i buddyzm, tam istotną rolę odegrał Konfucjusz. W Mezopotamii, Babilończycy czcili ciała niebieskie i takich Bogów, jak: Isztar, Wenus, Szamasz, Anu, Marduk bóg Babilonu. Tu losy były uzależnione od konstelacji gwiazd, planet, a kapłani wówczas skrupulatnie obserwowali niebo, w celu przewidzenia przyszłości. Uprawiano tam czary, magię, przypisywano magiczne cech liczbom. W starożytnym Izraelu wyznawano judaizm, wiarę monoteistyczną, dopuszczającą istnienie Jahwe. Podstawowe kanwy i zasady tej religii oparte były o Dekalog złożony w Arce Przymierza. Tu ogromne znaczenie w tej religii odgrywali prorocy oraz przeświadczenie o nadejściu mesjasza, prowadzącego Żydów do Królestwa w Niebie.