Starożytność stanowiła okres istnienia cywilizacji zarówno Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej, Europy, które obejmowały często burzliwe dzieje tychże regionów od zapoczątkowania istnienia na tych terenach cywilizacji aż do upadku tychże, głównie chodzi o upadek cesarstwa rzymskiego. Historię Starożytności w początkowej fazie datuje się na schyłek IV tysiąclecia p.n.e. W czasach tych Sumerowie zaczeli stosować pismo klinowe. Natomiast schyłek epoki Antyku datowany jest na okres upadku i przemian w cesarstwie rzymskim, około roku 476, kiedy to panował Romulus Augustulus. W tym okresie rozpoczęły się także pierwsze podboje arabskie. Kiedy mówi się o Historii Starozytności w szerszym kontekście przyjmuje się historię cywilizacji tj. Mezopotamia, w której Sumerowie w IV tysiącleciu p.n.e. zbudowali pierwszy zalążek kultury. Tu zostały założone pierwsze państwa-miasta m.in.Ur, Eridu. Zamieszkiwali te ziemie głównie rolnicy, rzemieślnicy oraz kupcy. Utrzymywali oni kontakty handlowe z wielkimi ośrodkami: Egiptem, Syrią, Palestyną i Indusem.To oni stworzyli pismo klinowe. Na poczatku III tysiąclecia p.n.e. Rozwinęło się w Delcie Nilu państwo egipskie, podzielone wcześniej na Egipt Górny i Egipt Dolny. Hetyci byli ludem z grupy ludów indoeuropejskich, pod rządami króla Hattusilisa I, odbudował on i ufortyfikował miasto Hattusa, które uczynił stolicą swego państwa. Następnym ludem, który wpisał się w Historię Starożytności. Zasiedlali Wyspy Brytyjskie, Półwysep Iberyjski oraz sporą część Europy Środkowej. Byli to tzw Galowie. Germanie z kolei również należą do grupy ludów Indoeuropejskich, na przełomie II i I tysiąclecia p.n.e. Zamieszkiwali Skandynawię, dzisiejszą Danię oraz północne Niemcy, aż po Wybrzeża Bałtyku. Natomiast Hunowie to ludy koczownicze, mongolskie lub tureckie. Przybyli do Europy z Azji, poczatkując tzw. Wielką Wedrówkę Ludów, pozostawiając głównie obraz barbarzyńskich, dzikich plemion, powodujących w obszarze swych wędrówek wielkie spustoszenia.